L'Eternitá (2009)
Op 13 en 14 juni 2009 zong Coqu onder leiding van Gijs Leenaars een
programma met Italiaanse geestelijke muziek uit vier eeuwen. Muziek vol
Italiaanse passie. In de mis van Monteverdi klonk vooral het lijnenspel van de renaissance, terwijl de overgang naar harmonische structuur van de barok al te horen is. Uit de hoogbarok werden de het 8-stemmig Crucifixus van Antonio Lotti en het 16 stemmig Crucifixus van Antonio Caldara ten gehore gebracht. Twee zeer dramatische werken met prachtige lijnen en snijdende dissonanten.
Ildebrando Pizzetti wordt beschouwd als een van de belangrijkste italiaanse componisten van de 20e eeuw. Vooral zijn vocale muziek wordt geroemd –zijn leerling Mario Castelnuovo-Tedesco noemde hem ‘ongetwijfeld de beste componist van vocale polyfonie die Italië gekend heeft sinds de glorieuze16e eeuw.’ Het requiem uit 1922 is hier een prachtig voorbeeld van. Je hoort duidelijk hoe Pizzetti teruggrijpt naar de oude tijd. Het Requiem van Puccini is kort – alleen de laatste zinnen van de requiemmis zijn door hem getoonzet. De ingetogen sfeer van het werk doet denken aan het requiem van Fauré.
| Antonio Lotti (1667–1740) Claudio Monteverdi (1567–1643) Antonio Caldara (1670–1736) Antonio Caldara (1670–1736) Ildebrando Pizzetti (1880 -1968) Giacomo Puccini (1858-1924) |
Crucifixus a 8 Messa a 4 voci (ed 1651) Instrumentaal Intermezzo Crucifixus a 16 Messa di Requiem Requiem |
Het had heel wat voeten in aarde maar in mei
2008 kreeg Coqu het voor elkaar: de Utrechtse Pieterskerk werd
spectaculair omgebouwd tot schip. Coqu nodigde iedereen uit mee aan
boord te gaan om samen het 25-jarig bestaan van het koor te vieren met
de klassieke muziektheaterproductie La Barca in de regie van
Pepijn Cladder. 
Een programma met moderne
Amerikaanse componisten, met een mooie mengeling van uitbundigheid,
ingetogenheid en humor. Het paart nieuwe compositietechnieken aan een
grote mate van publiekstoegankelijkheid.
Op het eerste gezicht lijkt er weinig verband te zijn
tussen de Vespers van Rachmaninov, de Magnificat
Antiphonen van Pärt en het Magnificat van Gombert. Toch
zijn er overeenkomsten, zowel op spiritueel, liturgisch als op
compositorisch niveau. Voor alle drie de componisten is hun compositie
om uiteenlopende redenen echter een uiting van hun diepe
geloofsbeleving: de Katholieke Gombert, de Russisch Orthodoxe
Rachmaninov, en de (Luthers) Protestantse compositie van Pärt. De
toon van het programma wordt meteen gezet door het Otche Nash
van Kedrov, dat Coqu en Lelikoor gezamenlijk uitvoeren. Beide koren
komen vervolgens goed tot hun recht in de individueel uit te voeren
composities. Tot slot zorgen de koren gezamenlijk in de Vespers
voor het muzikale hoogtepunt van het concert. 
fragment
Onder leiding van de Vlaamse dirigent Erik Van Nevel een
drietal concerten met werken uit de Hoogbarok. Centraal staan zettingen
van het Stabat Mater van de hand van František Tuma (1704-1774)
en João Rodrigues Esteves (c.1700-c.1755). Hoewel beide werken
in dezelfde periode zijn geschreven, zijn ze zeer verschillend van
stijl. Tuma vertegenwoordigt de Barok waarin tekstexpressie een
belangrijke rol speelt, terwijl de muziek van Esteves
Renaissance-elementen bevat, zoals lange melodische lijnen.
In de rijke geschiedenis van Coqu voor de eerste keer een
kerstprogramma. Coqu brengt een 'dubbele kruisbestuiving' met werken
voor zowel de advents- als de kerstperiode, en van de Duitse
componisten Heinrich Schütz en Hugo Distler: vier motetten uit de
Geistliche Chormusik van Schütz, waarvan de eerste drie bij
de adventsperiode horen en het vierde - Ein Kind ist uns geboren
- bij de kersttijd. Deze worden afgewisseld met het adventswerk voor
orgel Nun komm, der Heiden Heiland van Distler. Vervolgens een
kort (advents)werk van Schütz, waarna het kerstverhaal wordt
gezongen in Die Weihnachtsgeschichte van Distler. Het stuk van
Praetorius zorgt tot slot voor wat vuurwerk.
Na het onstaan van de staat Israël in 1948 gingen
componisten op zoek naar een nieuwe muzikale identiteit. Vaak waren het
immigranten uit landen met westerse muzikale tradities. In Europa
opgeleid tot musici, zochten ze inspiratie en verbinding met het
Midden-Oosten en met oude joodse tradities. Dit programma bestaat uit
bewerkingen van traditionele melodieën (profaan en uit de
synagoge) en nieuwe composities op nieuwe en bijbelse teksten.
Heinrich Schütz: Die Himmel erzählen die Ehre
Gottes 
Josquin Desprez: 
Josquin Desprez: Gaude virgo 